Zakres wykonywanych badań


tomografia komputerowa rezonans magnetyczny

Tomografia komputerowa

Głowa

Ośrodkowy układ nerwowy - mózgowie
Tomografia komputerowa pozwala uzyskać obraz struktur kostnych oraz ośrodkowego układu nerwowego (mózgowia), z możliwością oceny tkanki nerwowej (z rozróżnieniem istoty szarej i białej) i przestrzeni zawierających płyn mózgowo-rdzeniowy. W badaniu TK mózgowia możliwa jest diagnostyka m. in. procesów rozrostowych i/lub przerzutów, stanów zapalnych, zmian wstecznych, malformacji naczyniowych, wad rozwojowych.

Tomografia znajduje również zastosowanie w stanach nagłych, takich jak urazy, udary niedokrwienne i krwotoczne, krwotoki podpajęczynówkowe.

Dzięki tomografii spiralnej wielorzędowej istnieje możliwość uwidocznienia nawet drobnych uszkodzeń i istotnego ograniczenia artefaktów bez konieczności przedłużania czasu badania. Obrazy cienkich warstw pozwalają także uzyskać wysokiej jakości rekonstrukcje trójwymiarowe wykorzystywane zwłaszcza w ocenie badań pourazowych oraz naczyniowych.

tomografia czaszki tomografia głowy

Przysadka mózgowa
Wskazaniem do badania TK przysadki jest podejrzenie zmian rozrostowych przysadki (z wyłączeniem mikrogruczolaków) lub podwzgórza. Badanie to wykonuje się cienkimi warstwami i z tego względu służy ono wyłącznie do oceny przysadki, podwzgórza, siodła tureckiego, zatok jamistych i zbiorników pajęczynówki, około- i nadsiodłowych.

tomografia przysadki mózgowej tomografia przysadki mózgowej

Tomografia komputerowa piramid kości skroniowych
Tomografia komputerowa piramid jest badaniem wysokiej rozdzielczości (HRCT). Badanie to należy wykonywać stosując jak najcieńsze warstwy, co możliwe jest przy wykorzystaniu tomografów wielorzędowych.

Ocenie podlegają:

  • struktury ucha środkowego i wewnętrznego: kosteczki słuchowe, ślimak, kanały półkoliste,
  • przewody słuchowe wewnętrzne i zewnętrzne,
  • powietrzność komórek sutkowych,
  • anomalie wrodzone,
  • zmiany pourazowe,
  • procesy zapalne,
  • procesy rozrostowi łagodne i złośliwe.

tomografia kości skroniwych tomografia kości skroniowych poprzeczna

Tomografia komputerowa oczodołów
Badanie to wykonywane jest w następujących sytuacjach:

  • stany pourazowe,
  • poszukiwanie ciała obcego w oczodole,
  • gdy wynik badania USG jest wątpliwy,
  • w ocenie nacieku nowotworowego z zewnątrz, przerzutów do gałki ocznej i struktur zewnątrzgałkowych, przerzutów oraz nowotworów pierwotnych gałki ocznej i pozostałych struktur wewnątrzgałkowych.

Tomografia komputerowa twarzoczaszki
Badanie to wykonywane jest w celu oceny wyrostków zębodołowych szczęki i żuchwy, po urazach oraz w diagnostyce pacjentów z procesami rozrostowymi (nowotwory pierwotne, przerzutowe i nacieki z narządów sąsiednich). Aparat wielorzędowy umożliwia wykonanie wysokiej jakości rekonstrukcji trójwymiarowych.

Tomografia komputerowa zatok obocznych nosa
Badanie to wykonywane jest metodą wysokiej rozdzielczości i służy ocenie zmian wrodzonych, stanów pourazowych, zapalnych oraz nowotworów pierwotnych lub wtórnych.

tomografia komory nosowej tomografia zatok

Szyja
W diagnostyce narządów znajdujących się w obrębie szyi przeprowadza się badania krtani i nosogardzieli. Powinny być one wykonywane przed i po podaniu dożylnego środka kontrastowego. Badania te pozwalają na ocenę węzłów chłonnych (zarówno w pierwotnych schorzeniach jak i dla oceny przerzutów), nacieków zapalnych i nowotworowych oraz ich stosunku do naczyń tętniczych, żylnych, dróg oddechowych lub ślinianek.

Kanał kręgowy
TK kanału kręgowego wykonuje się w celu oceny elementów kostnych w zmianach pourazowych, naciekach nowotworowych oraz w chorobach zwyrodnieniowych drobnych stawów kręgosłupa. Przy urazach kręgosłupa, zwłaszcza w odcinku szyjnym, tomografia jest wręcz niezastąpiona, ponieważ zwykłe zdjęcie RTG nie jest wystarczająco dokładne i często pozostawia wiele wątpliwości diagnostycznych.

Innym wskazaniem są patologie krążka międzykręgowego i przylegających do niego powierzchni trzonów kręgów. Wykonując w takim przypadku badanie TK można dokładnie ocenić zmiany degeneracyjne krążka międzykręgowego i stawów międzykręgowych oraz uwidocznić przepukliny.
Dla poprawy jakości obrazu w diagnostyce schorzeń kręgosłupa w wybranych sytuacjach możemy wykorzystać opcję tomografii spiralnej.

.
.

Kości i stawy
Wielorzędowe systemy tomografii komputerowej znajdują zastosowanie zarówno w ocenie skomplikowanych złamań (m.in. dzięki możliwości wykonania rekonstrukcji 3D), jak i w niektórych badaniach tkanek miękkich. Dodatkowo nowoczesne oprogramowanie umożliwia nakładanie na siebie obrazów z różnych poziomów przekroju kończyny, do obliczeń geometrycznych kątów. Jest to bardzo pomocne przy planowaniu zabiegów ortopedycznych, zwłaszcza w przypadku dopasowywania panewki protezy stawu biodrowego, gdzie tradycyjna dwuwymiarowa radiografia jest zawodna dla oceny połączenia kość-proteza.

Badania TK kości i/lub stawów wykonuje się, w zależności od wskazania, bez użycia środka cieniującego lub po podaniu kontrastu.

.


Do pierwszej grupy wskazań należą badania mające na celu ocenę struktury kostnej w zmianach pourazowych, chorobie Pageta, dysplazji włóknistej, chorobie zwyrodnieniowej dużych stawów w przypadku niejednoznacznego obrazu w przeglądowym zdjęciu RTG.

Druga grupa wskazań obejmuje zmiany w tkankach miękkich wokół kości oraz nacieki zapalne i nowotworowe, szerzące się z kości na tkanki miękkie lub odwrotnie.

.
.

Klatka piersiowa
W przypadku badania klatki piersiowej istotna jest możliwość wykonania badania w czasie jednego oddechu (czas skanowania to kilkanaście sekund). Skrócenie czasu badania to nie tylko wygoda, to także ograniczenie artefaktów i osiągnięcie celu, jakim jest maksymalny efekt diagnostyczny przy jak najmniejszym błędzie obrazowania. Dzięki obrazowaniu z wykorzystaniem cienkich warstw możliwa jest ocena niewielkich zmian nowotworowych położonych obwodowo.

.

.

Tomografia komputerowa klatki piersiowej wykonuje się po dożylnym podaniu środka cieniującego. Możliwe jest wówczas odróżnienie zmian od narządów niezmienionych. Najczęstsze wskazania do TK klatki piersiowej to:
- Procesy nowotworowe łagodne i złośliwe, zarówno pierwotne jak i przerzutowe.
Rak płuc jest bardzo podstępnym, bo długo nie dającym żadnych objawów, nowotworem, a jego diagnostyka jest trudna i polega na przeprowadzeniu szeregu badań. Podstawą jest zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej, jednak przy podejrzeniu nowotworu należy wykonać bardziej szczegółowe badania, przede wszystkim tomografię komputerową. Dzięki tomografii możemy zobaczyć już kilkumilimetrowe guzki, często niewidoczne na zwykłym zdjęciu RTG. Przy pomocy tomografu można ocenić także wielkość i granice guza oraz węzłów chłonnych, uzyskać obrazy w dowolnej płaszczyźnie i stworzyć rekonstrukcje dwu- i trójwymiarowe.

  • Stany zapalne przewlekłe i o nietypowym przebiegu.
  • Ocena rozległości nacieku w nowotworach przełyku.
  • Zmiany w węzłach chłonnych śródpiersia.
  • Zatorowość płucna
  • Zmiany popromienne.
  • Nacieki nowotworowe wychodzące z osierdzia lub serca.
  • Urazy klatki piersiowej.

W celu wybiórczej oceny tkanki płucnej wykonujemy tomografię wysokiej rozdzielczości (HRCT). Podstawowe wskazania do HRCT to: sarkoidoza, histiocytoza X, pylica płuc, choroby układowe tkanki łącznej, śródmiąższowe zwłóknienie płuc, rozedma.

.

Jama brzuszna
Tomografia komputerowa jamy brzusznej pozwala ocenić narządy miąższowe (wątroba, śledziona, trzustka, nerki) w przypadkach nowotworów łagodnych i złośliwych, pierwotnych i wtórnych. Metoda ta pozwala również na badanie rozległości nacieków zapalnych i nowotworowych w obrębie ścian żołądka, pęcherzyka żółciowego, jelita cienkiego i grubego, nadnerczy, oraz ocenę ewentualnej wznowy po usuniętym guzie.

. .

Zastosowanie tomografu spiralnego wielorzędowego umożliwia wykonywanie badań dynamicznych, wielofazowych czy perfuzyjnych w obrębie wątroby i trzustki. Badanie dynamiczne jest wykonywane w celu różnicowania obserwowanych zmian między procesami rozrostowymi, pierwotnymi i wtórnymi, a malformacjami naczyniowymi wątroby, oraz przy podejrzeniu nowotworów trzustki. Polega na uzyskaniu obrazów tych narządów zarówno w fazie tętniczej i żylnej, a w badaniu wątroby także w fazie wrotnej.

.

Miednica mała
Tomografia komputerowa miednicy małej służy do oceny znajdujących się tu struktur anatomicznych (szczególnie w przebiegu procesów nowotworowych): układu moczowego,  węzłów chłonnych miednicznych, rozległości nacieków nowotworowych narządów rodnych przed planowanym zabiegiem operacyjnym lub naświetlaniami, oraz do oceny ewentualnej wznowy procesu nowotworowego gruczołu krokowego i potencjalnej ekspansji na narządy sąsiednie.

. .

.

Badania naczyniowe (angiografia TK)
Jest to badanie naczyń krwionośnych wykonywane po podaniu środka cieniującego. Badanie to dotyczyć może naczyń mózgowych (poszukiwanie malformacji naczyniowej), tętnic szyjnych i kręgowych (ocena stopnia nasilenia zmian miażdżycowych), naczyń brzusznych (zwężenie głównych pni tętniczych - zwłaszcza tętnic nerkowych w poszukiwaniu przyczyny nadciśnienia), tętnic płucnych (zator tętnicy płucnej lub jej dużych rozgałęzień), aorty piersiowej i/lub brzusznej (diagnostyka tętniaków).

Poza rutynową oceną przekrojów poprzecznych naczyń, istotnym elementem oceny w badaniu angio TK są rekonstrukcje 2D oraz trójwymiarowe rekonstrukcje wnętrza naczynia zawierającego krew ze środkiem cieniującym.

Kolonoskopia
Kolonoskopia wirtualna to badanie na miarę XXI wieku – bezbolesne, przyjazne dla pacjenta, dużo bezpieczniejsze niż tradycyjna kolonoskopia, a jednocześnie mające dużą wartość diagnostyczną. Jest to najdokładniejsze badanie nieinwazyjne pozwalające na ocenę zarówno wewnętrznej jak i zewnętrznej powierzchni ścian jelit. Możliwe to jest dzięki komputerom najnowszej generacji umożliwiającym zaawansowaną rekonstrukcję trójwymiarową przy użyciu programu wirtualnej endoskopii. Badanie to stanowi alternatywę dla tradycyjnej kolonoskopii, szczególnie  u pacjentów, u których podejrzewa się czynnościowe zaburzenia jelita. Warunkiem uzyskania czytelnego obrazu wnętrz jelita jest całkowite opróżnienie go z resztek pokarmowych - obowiązuje podobny sposób przygotowania pacjenta jak do kolonoskopii tradycyjnej (patrz: przygotowanie do badania).

Aby uwidocznić zmiany w świetle jelita niezbędne jest jego rozdęcie przy pomocy powietrza. W tym celu do odbytu jest wprowadzana cienka rurka (średnicy termometru), przez którą delikatnie jest wdmuchiwane powietrze, aż do całkowitego rozdęcia światła jelita. Może to może spowodować niewielki dyskomfort i uczucie wzdęcia, dlatego około 30 minut przed badaniem aplikowany jest środek rozkurczowy (domięśniowo), w celu zmniejszenia kurczliwości jelita i podniesienia komfortu badania. Następnie tomograf komputerowy wykonuje szereg zdjęć w przekroju poprzecznym, tym samym uwidacznia odcinek od odbytnicy do kątnicy, czyli całe jelito grube.

Przygotowanie do badania
Trzy dni przed badaniem pacjent pozostaje na diecie lekkostrawnej: można spożywać klarowne chude zupy, małe porcje kurczaka lub indyka bez skóry, ryby, biały chleb bez masła i innych tłuszczów, rosół bez warzyw (czysty bulion), klarowne soki (jabłko, winogrona, czarna porzeczka),wodę ( gazowaną lub nie) kawę, herbatę bez mleka i śmietanki. Nie wolno spożywać warzyw, owoców, masła, tłuszczów, orzechów, mleka, sera, czerwonego mięsa (wołowiny, cielęciny, wieprzowiny), pełnoziarnistego pieczywa i innych produktów z mąki z pełnego przemiału. Pokarmy mogą być osłodzone według smaku.

24 godziny przed badaniem pacjent nie może spożywać stałych pokarmów. Pozostaje na płynnej diecie: klarowne soki (jabłko, winogrona, czarna porzeczka), woda (gazowana lub nie), kawa, herbata bez mleka i śmietanki.

W dniu badania pacjent może spożyć niewielką ilość płynu (1 szklankę klarownego soku, wody) poza tym pozostaje na czczo.

Wczesnym popołudniem w dniu poprzedzającym badanie należy zażyć preparat przeczyszczający FORTRANS. Opakowanie zawiera 4 saszetki - każdą z nich należy rozpuścić w 1 litrze przegotowanej lub mineralnej, niegazowanej wody (uzyskując w sumie 4 litry płynu). Tak otrzymany roztwór należy wypić w tempie ok. 1 litra na godzinę. Zamiennie można zastosować preparat FLEET.

Wieczorem w dniu poprzedzającym badanie należy również zastosować preparat RECTANAL - jest to roztwór do wlewów doodbytniczych oczyszczający dolny odcinek jelita grubego. Szczegóły dotyczące sposobu użycia preparatu znajdują się w załączonej do niego ulotce.

Pacjenci chorujący na serce powinni skonsultować przygotowanie do badania z leczącym ich lekarzem kardiologiem.

Pacjenci chorujący na cukrzycę i przyjmujący leki doustne w dniach poprzedzających badanie przyjmują leki.

. .
Rekonstrukcja kolonograficzna fragmentu jelita grubego

Polip przylegający do ściany jelita grubego widoczny w projekcji poprzecznej

.
Ten sam polip widoczny w wirtualnej endoskopii światła jelita grubego

DENTASCAN – przedimplantacyjne badanie tomograficzne
Jedną z coraz chętniej stosowanych metod uzupełniania braków zębowych, obok nowoczesnej protetyki stomatologicznej, jest implantologia. Wszczepienie implantu jest zabiegiem wymagającym dużej precyzji i szczegółowej diagnostyki pozwalającej do minimum ograniczyć możliwość ewentualnych powikłań i uzyskać najlepsze efekty leczenia.

Do niedawna jedyną dostępną metodą przedoperacyjnej diagnostyki obrazowej było tradycyjne pantomograficzne zdjęcie rentgenowskie. Niestety zdjęcie takie dostarcza bardzo ograniczoną ilość informacji i daje zniekształcony dwuwymiarowy obraz szczęki i żuchwy. Na szczęście osiągalne są już, także w Polsce, najnowocześniejsze techniki wirtualnego obrazowania w trzech wymiarach. Do metod takich należy oprogramowanie Dentascan. Oprogramowanie to, dzięki uzyskiwaniu rekonstrukcji wielopłaszczyznowych, oferuje pełne i dokładne informacje potrzebne w celu zaplanowania zabiegu wszczepiania implantów. Dentascan pozwala dokonywać precyzyjnych pomiarów struktur anatomicznych twarzoczaszki, włącznie z pomiarami wysokości i grubości struktur kostnych w zakresie wyrostków zębodołowych. Dzięki temu procedura wszczepienia implantu może być zaplanowana w szczegółach zanim zostanie dokonana jakakolwiek interwencja chirurgiczna. Lekarz ma możliwość obejrzenia struktur niewidocznych nawet w trakcie operacji, co daje mu czas na spokojne podjęcie decyzji o najlepszym umiejscowieniu implantu.

Przedoperacyjne badanie TK Dentascan wyjaśnia następujące kwestie:

  • Gdzie dokładnie i pod jakim kątem powinien być umieszczony implant?
  • Jaka powinna być grubość i szerokość implantu?
  • Czy wystarczająca jest jakość i gęstość kości?

Wszystkie te informacje możliwe są do uzyskania w czasie badania tomograficznego, które trwa krótko, jest bezbolesne i nie wymaga wcześniejszego przygotowania ani podawania jakichkolwiek środków. Obrazy i rekonstrukcje otrzymane w wyniku zastosowania tej nowoczesnej metody mogą być wykorzystane nie tylko w implantologii, ale także w ortodoncji, endodoncji i chirurgii szczękowej.

. .
.


Rezonans magnetyczny

Głowa

Rezonans magnetyczny głowy jest badaniem, dzięki któremu możliwe jest wczesne wykrywanie guzów wewnątrzczaszkowych oraz dokładna ocena granic guza, co jest szczególnie istotne przy planowaniu radioterapii.
Rezonans magnetyczny ma również kluczowe znaczenie w diagnostyce chorób mielinizacynych (szczególnie stwardnienia rozsianego). Dzięki badaniu MR możemy ocenić dynamikę i stopień demielinizacji komórek nerwowych oraz obserwować przebieg choroby. Badania MR są dziś uważane za metodę z wyboru w monitorowaniu stwardnienia rozsianego.
Dzięki diagnostyce obrazowej mózgowia za pomocą rezonansu magnetycznego możliwa jest ocena stopnia dojrzałości ośrodkowego układu nerwowego oraz diagnostyka wad rozwojowych o.u.n. u dzieci.
Rezonans jest również niezastąpiony w obrazowaniu zmian naczyniowych. Zastosowanie tej metody diagnostyki obrazowej pozwala na uzyskanie dokładnych informacji na temat tętniaków i towarzyszących im objawów pośrednich.
Rezonans magnetyczny obrazuje również zmiany zapalne ośrodkowego układu nerwowego oraz pozwala na dokładną ocenę stopnia zaniku mózgu.
Przeprowadzenie badania MR jest także zalecane w przypadku wątpliwości diagnostycznych w ocenie obrazów klasycznej tomografii komputerowej.

Należy dodać, że diagnostyka głowy za pomocą rezonansu magnetycznego to nie tylko badanie mózgowia, ale również badania twarzoczaszki, zatok obocznych nosa i piramid kości skroniowych. Metoda rezonansu magnetycznego służy tu obrazowaniu drobnych struktur miękko tkankowych i jest uzupełnieniem badania TK uwidaczniającego struktury kostne.


Oczodoły
Dzięki metodzie rezonansu magnetycznego możliwa jest całościowa ocena układu wzrokowego oraz dokładne obrazowanie drobnych struktur gałki ocznej.  Nie ma lepszej diagnostyki stopnia zaawansowania procesu chorobowego tej okolicy anatomicznej.
Wskazaniem do wykonania rezonansu oczodołów jest podejrzenie występowania procesów rozrostowych gałki ocznej, przedoperacyjna ocena nowotworów, a także  pooperacyjna kontrola struktur oczodołu.
Rezonans magnetyczny oczodołów wykonuje się również w przypadku wytrzeszczu, nagłej lub szybko postępującej utracie wzroku, diagnostyce schorzeń w obrębie skrzyżowania wzrokowego, poszukiwania zmian demielinizacyjnych nerwu wzrokowego oraz w ocenie urazów gałki ocznej.
Warunkiem wykonania prawidłowego i wartościowego pod względem diagnostycznym badania jest ograniczenie do minimum ruchów głowy, powiek i gałek ocznych. Konieczne jest również usunięcie makijażu z powiek.

MR przysadki mózgowej

Badanie MR daje możliwość bardzo precyzyjnego obrazowanie struktur przysadki mózgowej. Co więcej, dzięki zdolności uzyskiwania obrazów w dowolnej płaszczyźnie, rezonans magnetyczny umożliwia ocenę struktur sąsiadujących z przysadką mózgową. W celu uwidocznienia drobnych elementów anatomicznych przysadki badanie MR wykonuje się bardzo cienkimi warstwami.
Wskazaniem do wykonania rezonansu magnetycznego przysadki jest podejrzenie gruczolaka, guza pierwotnego okolicy wewnątrzsiodłowej lub okołosiodłowej, poszukiwanie przerzutów nowotworowych.
Warto również wspomnieć, że w przypadku poszukiwania zmian w przysadce mózgowej wartość diagnostyczna badania MR znacznie przewyższa wartość badania TK.


Kręgosłup

MR jest bardzo dokładnym i mającym szerokie zastosowanie diagnostyczne badaniem - umożliwia ocenę kręgów, struktur wewnątrzkanałowych, zmian w przykręgosłupowych tkankach miękkich, ponadto uwidacznia uszkodzenia krążka międzykręgowego i jako jedyne badanie obrazowe pozwala na bezpośrednie zobrazowanie struktury rdzenia. Dzięki zastosowaniu obrazowania w dowolnej płaszczyźnie oraz wysokiej rozdzielczości kontrastowej możliwe jest wykrycie zmian patologicznych rdzenia kręgowego we wczesnym ich stadium (dotyczy to również zmian demielinizacyjnych).
Jednym z najczęściej występujących wskazań do wykonania rezonansu magnetycznego jest choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa. Wykonując w takim przypadku badanie MR można dokładnie ocenić zmiany degeneracyjne krążka międzykręgowego i stawów międzykręgowych oraz uwidocznić przepukliny, które często nie są widoczne w innych technikach obrazowania.
Rezonans magnetyczny znajduje również zastosowanie w wykrywaniu guzów wewnątrz- i zewnątrzkanałowych rdzenia kręgowego.
Innym wskazaniem do wykonania badania MR są urazy rdzenia kręgowego. Dzięki metodzie rezonansu możliwe stało się obrazowanie wtórnych zmian pourazowych rdzenia.
Badania MR wykonywane są również w celu kontroli po leczeniu operacyjnym.


Układ kostno – stawowy

W diagnostyce schorzeń układu kostno-stawowego rezonans magnetyczny jest metodą stosowaną w większości przypadków, gdyż żadne inne badanie nie jest tak szczegółowe i kompletne.
Za pomocą rezonansu możemy badać praktycznie wszystkie połączenia stawowe w organizmie ludzkim, poczynając o dużych stawów, takich jak bark, kolano, łokieć, biodro, staw skokowy, a kończąc na stawach małych, takich jak nadgarstek, śródręcze, śródstopie
Badanie MR umożliwia obrazowanie jednocześnie nieprawidłowości w mięśniach i kościach oraz w aparacie chrzęstno-więzadłowym, uwidacznia przerwanie ciągłości ścięgna i zmiany zapalne lub zwyrodnieniowe ścięgien, pozwala ocenić zmiany zapalne oraz uszkodzenia nerwów, wykrywa i ocenia stopień rozległości zarówno guzów kostnych jak i guzów części miękkich stawu i ich okolicy. Ponadto dzięki metodzie rezonansu magnetycznego mamy możliwość rozpoznania obecności śródszpikowego procesu patologicznego i jego rozległości.
Rezonans magnetyczny jest niezastąpiony w diagnozowaniu zmian pourazowych stawów, mięśni i ścięgien.



Jama brzuszna

W sytuacji, gdy inne badania obrazowe jamy brzusznej nie są w stanie rozstrzygnąć wątpliwości, wykonanie badania MR bardzo często umożliwia uściślenie rozpoznania. Rezonans jest również wskazany w przypadku pacjentów, u których z różnych względów nie można wykonać badania tomografii komputerowej (np. u osób uczulonych na kontrasty jodowe stosowane w tomografii). Niemniej jednak z zasady przed wykonaniem rezonansu magnetycznego jamy brzusznej zaleca się wykonanie ultrasonografii i tomografii komputerowej.
Dzięki szczególnym cechom rezonansu magnetycznego, nawet niewielkie zmiany w badanym narządzie mogą być dobrze widoczne w otrzymanych obrazach.
Czasami przed lub podczas badania konieczne jest dożylne podanie środka kontrastowego, o czym w każdym przypadku decyduje lekarz radiolog.
Badania MR jamy brzusznej wykonywane są głównie w celu diagnozowania zmian ogniskowych w wątrobie, ale również ocenie podlegają trzustka, śledziona, nerki i nadnercza. Wskazaniem do wykonania MR jamy brzusznej są m.in. zmiany ogniskowe w narządach miąższowych, procesy rozrostowe pierwotne i wtórne.
Z wykorzystaniem metody rezonansu magnetycznego wykonuje się również badania dróg żółciowych i przewodu trzustkowego (tzw. cholangiopankreatografia MR lub MRCP). Jest to nieinwazyjne badanie zastępujące tradycyjną cholangiografię, wykonywane bez podania środka kontrastowego. 


Miednica mniejsza

W badaniach miednicy mniejszej istotny jest fakt, iż rezonans magnetyczny oferuje możliwość obrazowania w dowolnie wybranych płaszczyznach z jednakową jakością otrzymywanych obrazów.
Badanie MR jest zdecydowanie najlepszą metodą w przypadku badań miednicy małej. Przy pomocy rezonansu możemy obrazować pęcherz moczowy, dolny odcinek jelita grubego, węzły chłonne, prostatę u mężczyzn, a u kobiet jajniki i macicę. Rezonans magnetyczny wykonuje się przy podejrzeniu procesów rozrostowych pierwotnych i wtórnych narządów miednicy mniejszej celem różnicowania charakteru zmian, oceny stopnia ich rozległości, kwalifikacji do leczenia.


Badania naczyniowe

Badanie angio-MR wykonywane jest głównie w celu oceny drożności naczyń dogłowowych i mózgowych oraz aorty i pozostałych naczyń tętniczych klatki piersiowej, jamy brzusznej i kończyn.
Angiografia z zastosowaniem metody rezonansu magnetycznego daje możliwość obrazowania tętniaków, malformacji naczyniowych oraz pozwala określić stopień zwężenia światła naczynia krwionośnego.
Angiografię MR naczyń mózgowych można skutecznie wykonać bez konieczności użycia środka kontrastowego, a to dzięki zjawiskom fizycznym związanym z przepływem krwi w naczyniach.

(C) Maciej Dębski’09 kontakt